viernes, 29 de noviembre de 2024

EQUIPACIONES CLUB

 

AQUÍ TENÉIS TODA LA EQUIPACIÓN DEL CLUB DE LA TEMPORADA 2025. 
Se realizarán diferentes pedidos de ropa a lo largo de la temporada.

miércoles, 5 de junio de 2024

CRÓNICA CROSS DE SANTISO

 

COMPETICIÓN: CROSS SANTISO 2024

LUGAR: VISANTOÑA (LA CORUÑA)

FECHA: SÁBADO, 25 MAYO 2024

HORA: 18:00 HORAS

DISTANCIA: 14 KM

MODALIDAD: CROSS

CLASIFICACIÓN


Un fin de semana más, nuestr@s corredor@s nos siguen dejando crónicas de sus experiencias en diferentes carreras a lo largo de la geografía gallega. Aquí va la de Pablo, que participó junto a otr@s brutanceir@s en el "Cross de Santiso".

"O pasado 25 de maio chegaba por fin o día que todos os santisers levábamos semanas agardando. O gran evento de Visantoña: o Cross do Santiso (e todo o que o rodea). Un ano antes, algúns -aínda non- brutanceiros descubríamos este cross, que nos deixaba tan bo sabor de boca que nos propuxemos repetilo pasado un ano. As inscricións esgotáronse en poucos días, así que quen queira probar (xa a edición do 25), ten que andar atento.

Chegamos cunha moi boa tarde para competir. Nublado e con orballo perfecto para refrescarse un pouco. Hai que saír con algo de marxe, porque Betanzos está a unha hora, e o parking enseguida se enche (pero a organización é tan boa que seguro que atópase sitio: simplemente hai que ir algo máis lonxe a aparcar). Tras pillar o dorsal, sacar as fotos, e empaparse un pouco do ambiente (metafórica e literalmente), quecemos (neste caso só Leti e eu -máis Juan na loxística- representamos ó clube... cousa que estou seguro que trocará nas vindeiras edicións), e nos colocamos para a saída. Por diante, case 14 km por un dos traxectos máis orixinais e fermosos que se pode atopar nunha carreira deste estilo, rodeando unha península formada dentro do pantano que hai no lugar. Sáese en plan carneirada, baixando un par de prados (que despois hai que sufrir subindo, xa que é percorrido circular), centrado unicamente en non arrolar e chegar dunha peza cando o terreo nivele e se poida empezar a correr "normal". Decido ir tranquilo (si, penso que eso a veces se decide, e vaime moi ben dende que o fago...), repetíndome o de sempre: "non vimos a gañar, vimos a pasalo ben e a facelo o mellor posible" (hai nivel: como media ducia de "máquinas" recoñecidas e outros tantos -cando menos- de "tapados"), e tratando de desfrutar da proba. Pasados un par de quilómetros xa cada un comeza a estar onde lle corresponde. Os primeiros desapareceron xa hai un rato e, polo que vexo ó meu arredor, calculo que vou nun segundo-terceiro nivel, xa de "mortais". Sinto as pernas cansas, pero vou ben de caixa e comezo a táctica de empezar a descontar km. "Quedan 12, quedan 11....". O duro está ó final, cando haxa que remontar os 2-3 km que desfrutamos tanto baixando ó principio. Vou con un grupo de 3-4 corredores, e de vez en cando imos pasando a outros que se van quedando rezagados. Un par de km despois, pasamos á rapaza que ía entón de primeira (María Conde, que finalmente quedaría terceira), xusto no momento que un espectador emocionado (pero que se ve que non sigue moito o atletismo feminino nos últimos anos...), grita espontaneamente "carallo!!, como vos da caña a rapazaaaa!!". Mentres, eu sigo ó meu e "ficho" a un clásico da zona (J.Manuel Penas) que sabía que acabaría ben clasificado, así que todo o que fose seguirlle a estela, sería un gran logro. Así, chegamos ós últimos km, sorpréndome vendo que manteño o ritmo subindo e que o grupo co que ía vai quedando atrás, salvo o citado Penas. Mentres el mantiña unha táctica "curiosa" de ir andando nalgunha costa como se se tratase dun trail (souben despois que estreaba paternidade e que non estaba todo o en forma que quixese), eu mantiña o ritmo, sen para de correr en todo momento. E así chegaron as últimas costas; eu cada vez recortaba máis e el remontaba por momentos, pero as súas pausas cada vez eran maiores e os trotes máis curtos. Foi do máis curioso que me pasou correndo... Enfilou un pouco diante a última costa -no comezo da mesma pasamos o cartel que pón algo similar a "Santiso, ceo e inferno" (en Santiso son uns cachondos), cando previamente pasáramos un máis explícito de "benvidos ó inferno"- e cando penso que esta vez tamén me toca chegar detrás, volve a parar, dou un arreón final, e entro na recta final como alma que leva o demo (aínda que Penas xa se quedara na costa pero eu non miraba para atrás... a xente debeuse preguntar a que veu semellante sprint para entrar so en meta...).
Chego a meta contento, espero uns segundo ó meu improvisado adversario e lle dou unha aperta. En meta, Juan, atento, dime que moi ben, que entrei entre os 10-12 primeiros (despois soubemos que, efectivamente, completaba a ducia inicial de chegados). Así, a "pelexa" con Penas cando menos serviu para evitar o posto 13 (quen non se consola é porque non quere...). Contento co resultado, en comparación co ano pasado pasei do posto 24 ó 12, e rebaixei o tempo en minuto longo, case 2. Agora tocaba agardar por Leti. Chega uns minutos despois. Respira uns intres e comenta que estaba moi cansa e que parece que non foi tan ben como ano pasado. Despois saberíamos que "só" rebaixou 4 minutos o tempo do ano pasado. É o que ten adestrar brutanceiramente... que nun ano melloras tanto que fas marcas sen darte conta. Sirva como exemplo para outros que están empezando e que non ven progreso. Con esforzo, todo acaba chegando (se as metas son realistas, debo engadir).
E bueno, o post-carreira, xenial. Hai menú para, se se quere, volver a casa ceado: pasta, callos, polbo, churrasco... Por haber, hai incluso un stand para mercar xeles, roupa, zapas... A xente da organización, de 10, sempre atentísimos, preocupados polos corredores e facendo todo o necesario para que á proba non lle falte de nada. Dentro do pavillón onde se fai todo eso (tamén hai animación, entrega de premios...), estás picando e bebendo con un montón de xente polo arredor. Nós falamos con uns andainers de Culleredo, que nos comentaban como chamaban a atención as nosas zamarras cando os pasamos correndo e que, pese a ser pouquiños, fixábanse e quedábanse co nome do equipo. Parece que neste clube é complicado pasar desapercibido...
A única pena que me quedou foi non traernos algún podium para Brutanzos, sobre todo tendo en conta que subía ata o 5º posto por categoría. Sen embargo, estamos nunha categoría moi complicada: dos 11 que me precedían, 9 eran da miña categoría (a Leti sucedeulle algo similar). Así que nada, outra vez será; felicitar ó gran Canda Louzao (menudos máquinas que temos en Galicia), que reventou a marca da proba, e en chicas a Zelinda, que destronou a Tina que este ano tívose que conformar co segundo posto. E nós, os brutanceiros, a facer unha paradiña en Melide de volta para cear e comentar as xogadas da carreira e, por suposto, argallar a ver cales van ser as seguintes.

OK:
TODO: organización, avituallamento final, parking, percorrido, web, fotos....












KO:
Por dicir un "pero": quizais balancear algo mellor as categorías













Gracias Pablo por contarnos tu experiencia y enhorabuena por el carrerón. Sin duda, una carrera para tener muy en cuenta para el próximo año... ¡marea naranja en Santiso!

sábado, 25 de mayo de 2024

CRÓNICA MEDIA MARATÓN GIJÓN 2024

 

COMPETICIÓN: MEDIA MARATÓN GIJÓN 2024

LUGAR: GIJÓN

FECHA: SÁBADO, 4 MAYO 2024

HORA: 18:00 HORAS

DISTANCIA: 21,097 m.

MODALIDAD: ASFALTO

CLASIFICACIÓN


Y en una de las media maratones más populares de España no podían faltar vari@s brutanceir@s que se desplazaron hasta Gijón para vivir en primera persona esta carrera. Aquí os dejamos la crónica de Leti, una de nuestras guerreras que la vivió de esta manera...

"El sábado, 4 de mayo, a las 18:00 h., tuvo lugar la Media Maratón Villa de Jovellanos de Gijón en la que participamos varios brutanceiros: Domin, Cupe, Patri y una servidora (Leti). También contamos con el honor de tener al reportero más dicharachero de todo Betanzos, Juan, que nos hace un reportaje increíble. Todos le teníamos muchas ganas a esta media, unos para mejorar tiempos y especialmente Patri por ser la primera. No me gusta arriesgar y los nervios siempre me comen antes de las carreras, así que siempre intento estar más de una hora antes por los alrededores de la salida. Una vez allí, calentamos tod@s juntos. Mentalización e intentar aplacar los nervios (al menos en mi caso). Cinco minutos antes de la hora señalada, nos dirigimos hacia la salida. Cada uno en su cajón, pendiente de la liebre que quiere seguir. Patri y yo nos pusimos al lado de la de 1hora 45 minutos, objetivo ambicioso pero alcanzable. Miro al cielo y tiemblo, las nubes que llevaban todo el día sobre nosotros empiezan a disiparse dejando paso a un sol que sé que me va a dar problemas… Suena el pistoletazo de salida y la verdad es que no tenemos que esperar mucho hasta cruzar la salida, muy rápida. Empezamos a ritmo e intentamos no hacerle mucho caso al Garmin e ir por sensaciones para evitar la presión. El sol nos da de pleno, empiezo a pensar que se me va a complicar el objetivo de mejorar mi marca. Por suerte dura poco, pasados los 5 primeros kilómetros vuelven las nubes e incluso empieza a lloviznar, ¡perfecto! 
En este punto otros Brutanceiros no estarían tan de acuerdo conmigo… jejeje. Los primeros kilómetros se nos hacen duros, nos notamos bastante ahogadas y no es solo por el sol… Alguien empieza a gritar a nuestra liebre que le baje el ritmo, ya que tenemos que llegar en hora 45 minutos y no en hora 40 min. Echo un vistazo al Garmin y para mi sorpresa veo que efectivamente estábamos yendo a un poco por encima de 4:30 el km… Bajamos ritmo intentando mantenernos por debajo de 5min el km. La liebre aún baja más y la dejamos atrás, nos olvidamos de ella y hacemos nuestra carrera. A partir del km 10 empezamos a ir más a nuestro aire, toda la aglomeración de corredores del principio se diluye y podemos correr más a placer. A partir del km 13 me encuentro fuerte y tiro (empiezo a notar el efecto del gel claro), aumentando el ritmo y apuesto por bajar de la hora 45. El recorrido favorece mucho ya que es casi completamente plana, salvo una subida interesante por el km 14 en la que hay que apretar dientes y tirar lo que se pueda.

 A partir de ahí, mantener ritmo y la cabeza fría, disfrutando del recorrido y a la vuelta, por el km17, de las vistas de la playa de San Lorenzo. La llegada al estadio se hace dura, esa última vuelta rodeándolo es insufrible, pero ver a toda la gente animando en las gradas (sobre todo a nuestros Brutanceiros) hace que saque fuerzas de donde ya no las tengo para llegar fuerte a meta. 1h 43 min 38 sec y objetivo conseguido. Patri en su primera media consigue hacer un increíble tiempo de 1 hora y 48 minutos 11 seg., bravísima. Cupe que tenía de objetivo bajar de la hora y 35 min consigue llegar en 1h 33min 55 sec. Y Domin pasa por meta en un tiempo de 1 hora 31 min y 19 seg., tiempazo. Con el subidón post carrera, nos vamos a arreglar al hotel para disfrutar de una buena sidra (o dos...) y un merecidísimo cachopo. Fin de semana increíble, sumando momentos y experiencias con mis compañeros Brutanceiros, que ya son familia".

Espectacular crónica y mejor carrera... ¡enhorabuena Leti! Estamos seguros que el próximo año habrá marea naranja en Gijón.

CRÓNICA CARRERA POPULAR PRAIA DE MIÑO

 

COMPETICIÓN: CP PRAIA DE MIÑO

LUGAR: MIÑO (LA CORUÑA)

FECHA: DOMINGO, 12 MAYO 2024

HORA: 9:30 H.

DISTANCIA: 10 K.

MODALIDAD: ASFALTO

CLASIFICACIÓN


En un día lleno de competiciones para el club, nuestro corredor Pablo participó en la Carrera Popular Praia de Miño y aquí nos deja su experiencia:

"Outro ano máis en Miño. Este ano pequeno madrugón (pese a estar preto de Betanzos, a carreira arrinca ás 9:30 h.), para participar nunha carreira que corro sempre que podo. Tanto os organizadores como os voluntarios implícanse totalmente coa proba, facéndote sentir moi arroupado. Ademais, ten moito mérito manter unha carreira e un trail ao longo de varios anos nunha vila pequena (por agora) coma Miño.


Ademais é un luxo ter todo o entorno da praia para quentar e/ou refrescar as pernas ó rematar, e ter toda a estrada para nós ó longo dos 10 k da proba. Un montón de trofeos e un speaker (Felipe) moi atento (sorprendente o seu importante coñecemento da proba e da xente que participa), acaban de facer a popular moi atractiva.

Xa centrándonos na edición deste ano, o clima axudou a ter unha mañá ideal para correr. Por diversas causas (outras carreiras preto, MM de Lugo, quizáis un prezo non demasiado económico, ou incluso arrincar a proba bastante cedo...), éramos poucos na saída, pero iso sí, fieis (de 76 anotados chegamos a meta 72). Xa na liña de saída escaneei o que había. Estaba Jonathan, inalcanzable. Dos demais "máquinas", non veía ningún dos que eu coñecese, pero por suposto había "tapados". Un deles, que coñecía de antes e que sabía que daría guerra (Gonzalo) comentoume que había un par de ferroláns que ían moi ben (Antonino e Agustín), pero que tamén contaba conmigo para estar no meollo. E así foi, cravanco coa súa predicción o top 5.

Arrincamos puntuais ás 9:30  a un ritmo "alegre". Jonathan e os outros 71. Enseguida se destacou para ir a polo seu quinto entorchado en Miño, que non tivo demasiada historia para él. Algúns dos demais mortais creamos enseguida un grupo de 4, onde tiramos inicialmente Gonzalo e eu. Era consciente que non ía aturar o ritmo toda a proba, ía moi revolucionado (como se encargou de advertir o pulsómetro nas últimas costas da proba), e tiña demasiado calor. Tras o primeiro terzo de carreira, Gonzalo comezou a sacar uns metros que ó pouco se me antoxaron irremontables. Eu seguín pechando o podium ata a metade da carreira, máis ou menos, pero sabía que esa posición sería efímera, xa que aínda que soltamos nalgún momento a Agustín, Antonino era cuestión de tempo que me pasase, para empezar a súa particular batalla con Gonzalo polo segundo posto. Unha vez na 4º posición (que resultaría definitiva), preocupeime por non baixar moito o ritmo para non ceder máis posicións. A última parte da proba é bastante rápida, xa que se baixa en gran parte, así que se pode manter un bo ritmo. Nun dos últimos cruces (ó volver á estrada xeneral dende a urbanización "fadesa"), souben que tiña marxe co 5º, así que, co podium perdido dende había un par de km, podía acabar con certa tranquilidade. De todos xeitos, cheguei todo o forte que puiden porque non quería sorpresas. A recta de meta (a da praia) faise infinita...

Alí recibín a aperta dun eufórico Gonzalo (conseguira manter o 2º posto, aínda que non sen esforzo), e os saúdos de Jonathan (seguramente tras unha plácida carreira), e de Antonino, que pechaba o podium. Para min, medalla de chocolate, pero coa sorte de subir ó podium xa que había trofeos por categorías e quedara 2º en Master 2 (o podium máis "caro", por certo). Un rato despois, entrega de premios, que recollimos no podium por parellas (tristemente varias categorías desertas ou incompletas), coa casualidade e sorte de que eu subín coa miña amiga Maryem, 5ª absoluta en chicas e 2ª en Master 2 Feminino.

En resume, carreira bastante dura (sobre todo a 1ª parte), pero onde te sentes moi a gusto e moi arroupado, cunha praia en meta para quen queira desinflamar un pouco ou dar un paseo ó rematar. Non cambiou a miña idea de seguir participando mentres poida e por suposto recomendo a proba a todo aquel que esté un pouco fino como para poder aturar os primeiros quilómetros en subida.


PROS: 

- Ambiente (speaker, trofeos...)

- Organización/ Voluntariado

- Localización (saída/meta praia, estrada cortada)

- Aparcamento






CONTRAS:

- Inscripción cara en comparación con outras do entorno

- Quizáis tratar de coordinarse para non coincidir con carreiras de lugares próximos

miércoles, 22 de mayo de 2024

CRÓNICA CARRERA POPULAR - CROSS SAN PEDRO DE VISMA

 

COMPETICIÓN: CP SAN PEDRO DE VISMA

LUGAR: LA CORUÑA

FECHA: DOMINGO, 12 MAYO 2024

HORA: 10:00 HORAS

DISTANCIA: 6.5 KM

MODALIDAD: ASFALTO

CLASIFICACIÓN

 Nuestr@s corredor@s siguen sumando experiencias. Aquí os dejamos la crónica de Nuria, que participó en el Cross de San Pedro de Visma y lo vivió de esta manera:

"Llega el día de la carrera, una distancia controlada, 6.4 km. Me levanto temprano para desayunar y prepararme, quedo con mis compañeros del Brutanzos, nada más llegar mochilas al ropero, nuestra foto que no puede faltar y a calentar como nos enseñaron nuestros entrenadores (movilidad, trote y unos progresivos) y a línea de salida, ahí ya me puse un poco nerviosa.

Salimos cada una a su ritmo y con mucha cabeza siempre como nos dice Jose, consciente de que nos tocaba casi 1 km de cuesta, la llevé bastante bien sin cansarme mucho; entramos en el parque de Bens y hay alguna bajada para recuperar y puedo bajar pulsaciones, llevo la carrera bastante bien, casi no voy cansada y mis piernas aguantan. Hasta que en el km 3.6 aparecen 2 cuestas de regalo; las subimos a trote muy suave pero cansan, mis compañeras Raquel y Silvia vienen detrás. Cuando vi el km 4 una alegría, porque era todo bajar y llanear, pero ahí ya se notaba el cansancio. Intento apretar sin pasarme para darlo todo en mi llegada a meta; bajadas las cuestas, entro en línea de meta y con todas mis fuerzas, di el último esfuerzo como me enseñaron. Detrás de mí, unos minutos más tarde, entra Raquel. Vamos por los avituallamientos mientras esperamos la llegada de Silvia. Unas guerreras que hicieron una super carrera.

Contenta porque sumamos otra carrera en el calendario, con mi equipo Brutanzos y muy orgullosa de mi equipo y de mis compañeras por la magnífica carrera que hemos hecho gracias a los consejos y a los entrenos de Jose y Alberto".

¡¡Enhorabuena Nuria... y también a Silvia y a Raquel!! A seguir sumando experiencias...

viernes, 10 de mayo de 2024

Y LLEGÓ EL DÍA... ¡NOS PRESENTAMOS!

 

10 de Mayo de 2024. Un día importante para el club. Fecha de nuestra puesta de largo, de darnos a conocer y de enseñar a nuestr@s vecin@s quienes somos y lo más importante, lo que hacemos y lo que queremos hacer.

Desde que en diciembre de 2023 decidimos crear el club todo ha ido muy rápido, quizás demasiado. La ilusión y las ganas nos han traído hasta aquí y la respuesta de l@s corredor@s de Betanzos ha sido increíble. 

Hoy damos otro paso para seguir creciendo y añadiendo "brutanceir@s" al club.

Historia, objetivos, socios, licencias, equipaciones y nuestro particular homenaje a quienes ya forman parte del club... todo esto y mucho más para dar otro pasito hacia delante en la creación de nuestra "marea naranja".

Confiamos en que nuestr@s corredor@s hoy se sientan más orgullosos de pertenecer al "Brutanzos Team" y que l@s que aún tienen dudas dejen de tenerlas.

También hablaremos de los convenios y patrocinios que tenemos, que ojalá sean muchos más en los próximos meses. 

Así que si estás interesad@ en caminar, correr, colaborar o patrocinar al club... ¡contamos contigo hoy a las 20:00 horas en el Liceo de Betanzos!

lunes, 6 de mayo de 2024

CRÓNICA CARRERA POPULAR DE FRADES

COMPETICIÓN: CARRERA POPULAR DE FRADES 2024

LUGAR: FRADES (LA CORUÑA)

FECHA: MIÉRCOLES, 1 MAYO 2024

HORA: 10:00 HORAS

DISTANCIA: 8,6 KM

MODALIDAD: ASFALTO

CLASIFICACIÓN
 

El pasado miércoles 1 de Mayo tuvo lugar la Carrera Pedestre Popular del Concello de Frades, en la que participó nuestro brutanceiro Pablo. Aquí os dejamos su crónica...

"Cuando alcanzas una edad, ves una carrera en el calendario y te vienes arriba y enseguida te inscribes, pero cuando llega el día y suena el despertador aparecen los fantasmas y se desata una lucha a la par psicológica y física. La más dura, sin duda, la primera. Te pones a ello y logras, al menos, intentar librarlas sin quedar en el campo de batalla. 


Una vez colocado en la línea de salida, solo quieres que suene el pistoletazo y arrancar ya, con la incertidumbre de cómo afrontar el recorrido: lloverá o no, habrá muchas subidas (las bajadas no se tienen en cuenta pero al final sí que importan), como responderán las piernas y el cardio, aguantará el ciático... Por fin en marcha, arrancamos en subida y ves que poco a poco vas perdiendo posiciones porque la gente va deprisa y los fantasmas vuelven a aparecer, te ves flojo y sin capacidad de respuesta, ¿para qué habrás ido?. Miras el reloj y te das cuenta de que lo que ocurre es que vas demasiado rápido para tus posibilidades. ES hora de recordar y aplicar las enseñanzas de los que de esto saben muchísimo más que tú: "cabeza", "de nada vale mucho al principio si al final te quedas sin energía", "hay que aprender a dosificar"... Vamos aplicando las premisas tantas veces repetidas en los entrenos y ya en la subida, después del arreón inicial, poco a poco vamos recuperando posiciones y por el km 4 ya empiezan las "muertes súbitas", me encuentro parado a alguno de los que me habían pasado como cohetes en el primer km. Alguno no lo vuelvo a ver en la carrera, pero como el hombre es el único animal que tropieza dos veces en la misma piedra, uno de los "muertos" aparentemente recuperado se me vuelve a pegar sobre el km 6 hasta que la carretera se empina y se vuelve a parar. Yo sigo a mi bola pico y pala. Ya falta poco y sé que lo que queda es favorable (se lo pregunto a un voluntario y me lo chiva, jeje). Es hora de apretar y aumentar ritmo hasta meta. Los últimos metros "pé á chapa" (a alguno le sonará). Así es como me gusta terminar las carreras, creo que el público que espera pacientemente por nosotros y nos aplaude se merece un último esfuerzo y algo de "espectáculo". Al fin ni tan mal, contento por haber quedado de pie en las 2 batallas... ¡¡¡¡ VAMOS BRUTANZOS !!!!".

Espectacular crónica... ¡enhorabuena Pablo!

CONVENIOS COLABORACIÓN 2026

 Aquí os presentamos los convenios que tiene el club para la temporada 2026. Tod@s l@s soci@s pueden beneficiarse de estos descuentos. Confi...